چنین نیست که کسی خودش را در تیررس شیطان قرار دهد و بگوید

"من حواسم هست"،

"من مراقب خودم هستم. نگران نباش"،

"میدانم دارم چکار میکنم" و ...

 در ظاهر با قطره اول و دوم و سوم شاید اتفاقی نیفتد.و همین باعث اعتماد کاذب میشود که پس اشکالی نیست، همه چیز درست است و این حرفها که میگویند برای ما نیست!بلکه برای کسی است که اعتقادش ضعیف است و...!

 اما چه کسی از کید شیطان مصون است...؟

یوسف علی نبیّنا و آله و علیه السّلام ، پیامبر بود، پدرش پیامبر بود، و نسلش از سلاله پاک فرستادگان الهی. ولی به محض احساس خطر پا به فرار گذاشت. نایستاد بگوید من مقرب درگاهم و وظیفه ام ارشاد است."خب! خانم زلیخا شما نباید چنین کنید و فلان و ...!!"یعنی ایشان در موضع نزدیک گناه حتی برای ارشاد ، توقف نکرد 

 بعد هم که به او میگویند به به خیلی کارت درست است که گناه نکردی، به جای گرفتاری به منیّت و غرور ، گریه میکند و میگوید : در واقع این خداوند بود که دستم را گرفت...!

 "ان النفس لامارة بالسوء الا من رحم ربی"

نفس شما را به بدی امر می كند، مگر اینكه خدا به شما رحم كند.

 یعنی من و شما از یوسف پیامبر به خودمان مطمئن تر هستیم؟

چرا خودمان را گول بزنیم که من با فلانی حرف میزنم و ما مثل خواهر و برادریم...!؟

یا من با فلانی هستم چون میخواهم در مسائل اعتقادی کمکش کنم. و ...!

 اگر خودت اهل اعتقادات هستی که اصلأ با جنس مخالف ارتباط برقرار نمیکردی.

 اگر بنای تو بر دلسوزی است خداوند از ما به خودمان مشفق تر است، از او طلب میکردی که استادی را در سطح فرد مورد نظر سر راهش قرار دهد.کار شیطان اینست که بگوید اینها همه قبول ولی بگذار فلان مسأله بینتان به نتیجه برسد، بعد این رابطه را تمام کن. و فردا و فردا و فرداها ...

 رابطه با یک نفر می شود دو نفر. دو نفر میشود سه نفر و کم کم قبح قضیه ریخته می شود و...

تا جایی که گاهی به شخصی میگویی چرا با جنس مخالف رابطه داری؟

در توجیه میگوید خانواده ام خبر دارد! مگر خبر داشتن خانواده حکم خداوند را عوض میکند؟

 برای هر دقیقه ای که خارج از صندوقچه گوهری ،که همان حیا و عفاف هدیه داده شده از جانب جانان به زنان است، به سر می بریم؛ و برای هر قطره ای که برالماس جانمان میچکد، باید منتظر تغییری بی بازگشت در روحمان باشیم...

  آری در توبه همیشه باز است

 اما...اما تفاوت بسیار است بین لباسی نو و تازه، و لباسی که با شستن تمیز شده است...